GELECEĞİN MESLEĞİ: ÖĞRENCİLİK

1 Dec

Şimdi sizlere ülkemizde yapılan büyük bir haksızlıktan bahsedeceğim. Bu haksızlık ki TR’de bilmem kaç milyon bireyi ilgilendirmekte. (Gitgide sayıları artıyor akılda tutmak imkansız.) Meslek denilince akıllara hemen doktorluk, hakimlik, mühendislik hatta ve hatta Avon distribitörlüğü bile gelirken nedense öğrencilik gelmez. Nedendir bu hiçe sayım? Peki buna kafa yoran kaç kişiyiz? Kadına nasıl değer verilmiyorsa öğrenciye de değer verilmiyor bu ülkede diye düşünüyorum. Devlet karşılıklı burs vereceğim der ama kendi yağında kavrulmasına izin vermez garibin. Geleceğin milletvekili (ki hep öyle umulur) yemekhanesinde yemek yemek ister ama at eti yer! Yaşadığı toplumda en özgürce konuşması gereken yer olan kampüsünde iki söz söyleyecek olur yaka paça edilir. Bir bez parçası uğruna hapislerde çürür vs.

Öğrencilik, kıymet bilinmesi gereken bir nevi ara meslek diye tanımlayabileceğimiz bir meslektir aslında. Vize ve final zamanı stresden fazla yemek yemek için ek ödeneği hak eden, gelecekte ülkenin ekonomisinde aktif rol oynayacağı için, kişinin şimdiden bir takım teşviklerle reel ekonomiye hazırlanması gerekilen, manitası için yapacağı harcamalarda ara meslekten dolayı dolaylı vergilerden şimdilik muaf tutulması gereken bir meslektir öğrencilik. Gelecekte mideni tutarak gittiğin hastanede de karşılaşırsın bu meslekten terfi etmiş birine, bankada EFT işlemlerini gerçekleştirirken de. Anlayacağın her yol onlardan geçer. Bu devranın dönebilmesi için ihtiyacın vardır bu taze kana ama farkındalık sıfırdır. Kimse ama kimse gerçekten dinlemez onları; çünkü ne çocukturlar ne de tam bir yetişkin milletin gözünde. Seslerini duyurmak, dikkat çekmek için kimi zaman bir pankartı kullanırlar enstrüman olarak kimi zamansa bir yumurtayı. Değerlidirler ama ülkemizde değer görme kriterleri farklılaşmıştır, dolayısıyla millet ne yapsındır.

İşin en üzücü yanıysa öğrencilerin mesleklerini icra ederlerken aslında ne kadar kıymetli olduklarından bihaber olmaları ve kendi hakları için fazla bir çaba sarf etmemeleridir. Kaçıncı yüzyıla gelinmiş hala kendi sendikalarını kuramamış, sendikal haklardan yararlanamayıp, fakültenin en kıl hocasıyla masaya oturup çan eğrisi hakkında bir uzlaşmaya varamamışlardır. En aktivist hareketleri yemekhane fiyatlarının pahalılığını protesto etme amaçlı ellerde Parliament Reserve ile çimler üzerinde sırtta babadan kalma yelek imajıyla hipsterlik yapmaktır. Hoca sınıfça bize taktı denildiğinde greve gidememekse cabası.

Buradan sana sesleniyorum öğrenci kardeşim şüphesiz ki mezun olduktan sonra; “Asıl üniversite şimdi başlıyor!” askerliğini yaptıktan sonra, “Asıl askerlik şimdi başlıyor!” tuvaletten çıktıktan sonra, “Asıl şimdi sıçtın!” deyip hayatın Gargamel’liğini yüzüne vuran o kadar değerli insan olacak ki, seni bunaltıp ne kadar kıymetli olduğunu unutturacaklar. Ama sen kulak asma! Aynı amfinin en arka köşesine yerleşip ifrit olduğun dersi harcamanın umarsızlığı gibi salla. Gez, toz, ye, iç, sıç be dostum çünkü hak ediyorsun bunu ve evet bu yazının olduğu gibi hayat da aslında bir kara mizah ve sen bunu zaten öğreneceksin. MG

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: